மக்களின் சிந்திக்கும் தரம் வீழ்ச்சியுறுகின்றபோது, மக்களுக்கு மத்தியில், அவர்கள் ஒரே இடத்தில் வாழ்வதன் காரணமாக, தேசப்பற்று என்ற பிணைப்பு (Raabitah Al Wataniyyah) உருவாகின்றது. மனிதர்களிடம் காணப்படும் உயிர்வாழும் உள்உணர்வு (Survival Instincts) தாம் வாழும் நாட்டிற்கு ஆதரவாகவும், அந்நிய நாட்டிற்கு எதிராகவும், தம்மை தற்பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக போராடும் நிலையை நோக்கி அவர்களை தள்ளுகிறது. இதன் மூலம் தேசப்பற்று (Patriotic Bond) என்ற பிணைப்பு ஏற்படுகிறது. இத்தகைய பிணைப்பு மிகவும் பலவீனமானதும், தாழ்ந்த தரத்திலுள்ளதுமாகும். மனிதர்களைப் போலவே இப்பிணைப்பு விலங்குகளிடமும், பறவைகளிடமும் காணப்படுவதுடன், இது உணர்ச்சி பூர்வமாகவும் வெளிப்படுகிறது. ஆக்கிரமிப்பு மூலமாகவோ அல்லது தாக்குதல்கள் மூலமாகவோ அந்நிய நாட்டவர்களின் அச்சுறுத்தல்களுக்கு தாய்நாடு ஆளாகாத நேரங்களில், தேசப்பற்று என்ற இந்த பிணைப்பு மக்களிடம் எந்தவித தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்துவதில்லை. அந்நியர்கள் தாய்நாட்டை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டவுடன் அல்லது விரட்டி அடிக்கப்பட்டவுடன் இதன் தாக்கம் காணாமல் போய் விடுகிறது. ஆகவே, இந்தப் பிணைப்பு குறைந்த தரத்திலுள்ள பிணைப்பாகும்.
இஸ்லாம் மேலோங்க வேண்டும் என அதற்காக தம்மை அர்ப்பணித்து உழைத்து நிற்கும் வீரர்களின் தேடல் தேசம் தாருல் இஸ்லாம் மட்டுமே . அவர்கள் எதிர்பார்க்கும் பறந்து விரிந்த தேசியம் இஸ்லாமாகவே இருந்தது .இத்தகு தூய இலட்சியத்தோடு புறப்பட்ட மனிதர்களின் துணிவுக்கு முன் சோதனைகள் தூசி போல் ஆகின ! இழப்புகளை நாளை இறைவன் முன் தம் செயல்களுக்கான ஆதாரமாக்க சேமித்துக் கொண்டார்கள் .இவர்களது புறப்பாடுகள் வீரத்தையே அச்சம கொள்ள வைத்தது !"வாழ்ந்தால் இஸ்லாம் எனும் கண்ணியத்தோடு வாழ்வு ;அல்லது வீழ்ந்தால் சஹீத்களாக வீர சுவனம் ." எனற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கைக்கு முன்னால் தாய் ,தந்தை மனைவி பிள்ளைகள் , செல்வங்கள் ,பிறந்த மண் இப்படி எல்லா வற்றையும் இரண்டாம் மூன்றாம் பட்சமாக்கியது .
